Anne sinek, yeni doğan çocuklarını eğitmek için onları ormanda dolaşmaya çıkarmıştı. Uçarlarken bir örümcek ağı gördüler. Anne sinek, yavrularını uyardı:” Aman çocuklar, örümceğe dikkat ediniz,” dedi. ” Onun yaptığı ağa yakalanırsanız, bir daha kurtulamazsınız, örümceğe yem olursunuz.”

Anne sinek, yavrularıyla bir süre daha uçtuktan sonra, kendini ve onları yine büyük bir tehlikeden kurtardı. Karşıdan, sinek yiyen bir kuş geliyordu. Anne sinek yavrularının önüne geçti ve birlikte bir ağacın yaprağı altına saklandılar.

Tehlike geçtikten sonra anne sinek ve yavru sinekler yeniden uçmaya hazırlanırken, ormanın derinliklerinden tüyler ürpertici bir kükreme duydular. Yavru sinekler korkularından, yeniden yaprağın altına girdiler, saklandılar.

Yavrularının korktuğunu gören anne sinek yanlarına geldi ve onları rahatlattı:

“Korkmayın yavrularım, o kükreyen, aslan denen bir hayvandır,” dedi. “MERAK ETMEYİN, KİMSEYE BİR ZARARI DOKUNMAZ.