Seyyar bir şemsiye tamircisi, yol kenarında küçük bir kutu üzerine oturmuş, şemsiye tamir ediyordu. Tamirci, tamir edilecek yerleri dikkatle ölçüyor, yamayı itina ile yerleştiriyor, telleri tek tek deneyerek güçlendiriyordu. Adamı hayranlıkla seyreden bîr genç yanına yaklaştı:

– İşinizi çok dikkatli yapıyorsunuz, dedi. Şemsiye tamircisi elindeki İşi bırakmadan: – Evet, ben, her zaman işimi İyi yapmaya çalışırım, di­ye cevap verdi.

– Müşterileriniz, işinizi iyi veya kötü yaptığınızı ancak siz gittikten sonra anlayacaklar.

– Evet, haklısınız.

– Bu tarafa tekrar mı geleceksiniz?

– Hayır.

Genç artan bir hayranlık ve merakla sordu:

– O halde niçin bu kadar titizsiniz? Tamirci:

– O zaman, benden sonra buradan geçecek tamirci­nin İşi kolaylaşacak. Ben, eğer kötü malzeme kullanır, işimi baştan savma yaparsam, halk bunu er geç anlaya­cak ve ondan sonra buradan geçen tamirciye kimse iş vermeyecek.