Davut peygamber bir gün, Lokman Hekim’e bir koyun kesmesini ve kendisine, koyunun en iyi yerinden, iki parça getirmesini ister. Bunun üzerine, Lokman Hekim koyunu keser ve koyunun yüreği ve dilini ayırarak, Davut Peygambere götürür.

Bir diğer gün, Davut Peygamber yine, Lokman Hekim’e bir koyun kesmesini ama bu sefer, koyunun en kötü yerinden iki parça getirmesini ister. Bu kez, Lokman Hekim, koyunu keser, ama yine koyunun yüreği ve dilini ayırarak, Davut Peygambere götürür.

Davut Peygamber şaşırır, hem iyilik, hem kötülük te, niye yürek ve dil getirdiğini sorunca, Lokman Hekim “İyilik için kullanıldığında yürekten ve dilden daha güzel şey yoktur. Kötülük için kullanıldığında ise, yürekten ve dilden daha kötü şey yoktur.”