“Öğretmenim” dedi. Yarısı kullanılmış kağıt mendil paketini uzatarak.

“Bunu sana getirdim. Birazını kullanmıştım ama yenisini alacak param yok. Öğretmenler günün kutlu olsun.”

Sonra cebinden haşlanmış bir yumurta çıkardı. “Bunu ikimiz yiyelim mi öğretmenim? Yarısı benim, yarısı senin olsun mu?” diye sordu.

Ah be çocuk. Bu kadar candan hediye verilir mi? Azıcık aşını, azıcık malını paylaşacak kadar sever mi insan öğretmenini? Severmiş.

Öğretmenlerim, seveniniz çok gönlünüzdeki öğretme aşkı bereketli olsun.

Bir gününüz değil, her soluğunuz kutlu olsun. Sana gelince çocuk. O soğumuş yarım yumurtanın tadı hala damağımda, beraber yerken yumurtayı gözlerinin içindeki eşsiz gülümseme hala aklımın baş ucunda…

Naim ÜNVER
Facebook Sayfası
https://www.facebook.com/naimokuloncesi/